بسان یک گناه

برگی جدا می گردد از دفتر روزگار،

هنگامی که مرا ترک می کنی!

بیش از آغاز کردنش٬

این پایان عشق بود که می ترسانددم!

بسان یک گناه پنهانت ساختم،

تا که کسی با من نبیندت!

چون زمانی که برای پنهان کردن درون گریانم چشم هایم می خندیدند،

آنگونه چون گناهی،پنهان ساختمت...

دیگر نه از امروز و نه از فردا،

هیچ خواهش و تمنایی با من نیست٬

جز آن رشکی  که از تو٬واز برای  (بودن شخص دیگری در کنار تو٬ونبودنم من با تو) 

آن عکس های که  بی من خواهی گرفت٬جانم را فرا گرفته است...

بسان یک گناه پنهانت ساختم،

تا که کسی با من نبیندت!

چون زمانی که برای پنهان کردن درون گریانم چشم هایم می خندیدند،

آنگونه چون گناهی،پنهان ساختمت...

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم مرداد 1390ساعت 0:4  توسط داوود نژادزارع | 
 

دیوار عشق

Sevgi Duvarı

 

 از تو بود یا بی کسی خودم؟!

Sen miydin o, yalnızlığın mıydı yoksa

که به سیاهی و ظلمت، چشمان بی بصیرت و زنگار گرفته مان که می گشودیم،

Kör karanlıkta açardık paslı gözlerimizi

بر زبان هایمان ناسزا از غروب مانده بود و

Dilimizde akşamdan kalma bir küfür

به تالارهای هنر، نمایش همجنس بازان و هرزه گان!

Salonlar piyasalar sanat - sevicileri

رنج و عذاب هر روز من، بیرون کشیدن تو از میان مردم  بود،

Derdim günüm insan arasına çıkarmaktı seni

با آن زنبق وحشی ای، (گلی با ترشح زیاد آمونیاک،نماد انسان های پر شهوت) که بر سینه می نشاندی!

Yakanda bir amonyak çiçeği

تنهایی من، ای بانوی ناپرهیزکارم،

Yalnızlığım benim sidikli kontesim

هرچه رسوایی مان بیشتر باشد، برایمان  بهتر خواهد بود!!!

Ne kadar rezil olursak o kadar iyi

میخانه های کوم کاپی(ناحیه ای در استانبول) را پاتوق کردیم

Kumkapı meyhanelerine dadandık

پیش رویمان، راکی، شراب، و خوراک لوبیا بود و، (2 مارک تجاری:سر طلایی، زنجیر طلایی)

Önümüzde altınbaş, altın zincir, fasulye pilakisi

از پی و در جستجویمان،این اولیای الهی که به ماموریت، تا

Ardımızda görevliler, ekipler, hızır paşalar

در هر سپیده ی صبح، پیکر بی جانم را در خرابه ها(بیرون شهر،محل جمع کردن زباله ها) بیابند!

Sabahları açıklarda bulurlardı leşimi

آنقدربه گرمی دستان رفتگران  پراز نوازش اند که،

Öyle sıcaktı ki çöpçülerin elleri

 ترا با دست های ایشان نوازش می کردم!

Çöpçülerin elleriyle okşardım seni

تنهایی من، ای بانوی گیسو بور من

Yalnızlığım benim, süpürge saçlım

هرچه بوی تعفن مان بیشتر به هوا برخیزد، برایمان بهتر خواهد بود...

Ne kadar kötü kokarsak o kadar iyi

در آسمان، نوری سرخ، هواپیمایی دیدم،

Baktım gökte bir kırmızı bir uçak

سرشار از فولاد، ستاره، و انسان!

Bol çelik bol yıldız bol insan

یک شب با پرشی از دیوار عشق  به آن سو گذشتم!

Bir gece sevgi duvarını aştık

به جایی افتادم، آنچنان پیدا و آشکارا که،

Düştüğüm yer öyle açık öyle seçik ki

تنها در برابرم، فقط  تو را در همه ی جهان می دیدم.....................

Başucumda bi sen varsın bi de evren

پس دیگر مردن ها و به خود،جان دوباره بخشیدن هایم را شماره نخواهم شمرد!

Saymıyorum ölüp ölüp dirilttiklerimi

تنهایی من، ای همه ی ترانه های نواخته ی من،

Yalnızlığım benim çoğul türkülerim

هرچه زندگی مان عاری تر ز دروغ باشد، برایمان بهتر خواهد بود...

Ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi

 

Söz: Can Yücel
Müzik: Ahmet Kaya

+ نوشته شده در  جمعه سی ام مهر 1389ساعت 2:10  توسط داوود نژادزارع | 
 

 

                           مرا با تاریخ قضاوت کن

                      Beni tarihle Yargıla

 

ما،آن دود برخاسته از شعله لرزان شمعی که در هوا بجای می ماند
"Titrek bir mum alevinin havaya bıraktığı bulanık bir is

و یا آن مه ای که چشمها را از هم پنهان می سازد نبوده ایم...
Ve göz gözü görmez bir sis değildik biz

مرا با علم و آگاهی بشناس ای نور دو چشمانم
Beni bilimle anla iki gözüm

با فلسفه بشناس و
Felsefeyle anala

آنگاه با تاریخ به قضاوتم بنشین.
Ve tarihle yargıla

نه مرگ برایم به شیرینی عسل بود
Bal değildir ölüm bana

نه اعدام برایم به زیبایی گل!
İdam gül değildir bana

در شب هایی که بسیار تاریکند
Geceler çok karanlık

بیا ای عشق رویایی من و
Gel düşümdeki sevgilim

نور ماه را بر من بتابان
Ay ışığı yedir ban

آه ه...

Ah

من در دام حسرت ها و
Ben hasrete tutsağım

حسرت ها در اسارت من اند!
Hasretler tutsak bana

از محاسنم گلی نمی آویزد
Bıyığımdan gül sarkmaz

تراشیدن محاسن برایم قدغن است.

Bıyık bırakmak yasak bana

 زندانی شدن، خاموش ماندن و

    Mahpus bana sus bana

تنها،حلقه محکم طناب دار همه ی سهم من است!
  Yağlı ilmek boynuma

به جای یار 

sevgili yerine

اعدام ها را در آغوش گرفته و می خوابم
Koynuma idamlar alır yatarım

و سپس صبورانه در انتظار می مانم

Ve sonra sabırla beklerim

ابرها را از رویم می کشید
Bulutları çekersiniz üstümden

مدارک بی گناهی ام را  قضاوت می کنید
Suçsuzluğumun yargılayıcılarını yargılarsınız

و آن پایان زیبا را برایم به ارمغان می آورید

Ve o güzel geleceği getirirsiniz bana

آنگاه دیگر عشق مرا فنایی نخواهد بود
Ölüm tanımaz işte o zaman sevgim

با فرو بردن ناخن هایم به درون خاک به شهادت خواهم رسید
Tırnaklarımı geçirip toprağın sırtına doğrulurum

نور ازچشمانم خواهد گریخت
Gözlerimde güneş koşar

و گل ها که بر سر خاک مزارم خواهید کاشت.
Ve çiçekler ekersiniz toprağıma

احساس و هیجان در من،
Duygu bana öykü bana

 چون روایت کردن یک داستان هر لحظه با من است
Roman gibi her an bana

بیا که در سلول انفرادی ام تنهایم
Hücremde yalnızım gel

بیا عشق رویایی من
Gel düşümdeki sevgilim

برهنه شو و خود را برایم مهیا کن
Soyunup hazırlan bana

لحظاتی دیگر برای به دار آویختن مرا خواهند برد
"Biraz sonra asmaya götürecekler beni

لحظاتی دیگرچون جوانه ای نو رسته از شاخه جدا کرده و مرا خواهند کشت!
Biraz sonra dalımdan koparıp öldürecekler beni

بدرود ای همه دلبستگی هایم
Hoşçakalın sevdiklerim

چهار موسم،هفت قاره،آسمان آبی
Dört mevsim yedi kıta mavi gök

بدرود ای تمام آفرینش
Bütün doğa hoşçakalın

بدرود ای عاشقان
Hoşçakalın sevdalılar

کودکان،دانشجویان،دختران جوان
Çocuklar üniversiteliler genç kızlar

سیاره های فضای لایتناهی و ستارگان
Sonsuz uzay gezegenler ve yıldızlar

خدانگهدار.
Hoşçakalın

بدرود ای سمفونی ها، آهنگ های رقص آور
Hoşçakalın senfoniler oyun havaları

ترانه های عاشقانه و شعرها
Sevda türküleri ve şiirler

شهرهایی که اعلامیه ها و پژواک فریادمان در شما می پیچید
Bildirilerimizin ve seslerimizin yankılandığı şehirler

خاک کوه هایی که برویشان گام برمی داشتیم
Dağlarında yürüdüğümüz toprak

رودهایی که با جنباندن پاهای برهنه مان از آنها می گذشتیم،با شما بدرود...
Yalınayak eylem adımlarıyla geçtiğimiz nehirler hoşçakalın

بدرود مزه های درون دهانم
Hoşçakalın ağız tatlarım

سوپ گرمم،چای و سیگارم
Sıcak çorbam çayım sigaram

نوبت هواخوری ام ، صف حمام رفتنم، هنگامه ی دستبند به دست زدنم.

Havalandırma sıram banyo sıram kelepçe sıram

نیمتنه ام،پلیورم،دستکش هایم،کفش هایم
Parkamı kazağımı eldivenlerimi ayakkabılarımı

و قلمم و ساعتم
Ve kalemimi ve saatimi

و مبارزه ام را برای دوستان عزیزم باقی گذارده ام
Ve kavgamı bıraktığım sevgili dostlar

خدانگهدار،خدانگهدار...
Hoşçakalın hoşçakalın"

دوستم،عشقم برای من
Dostum bana sevdam bana

نفست را جاری ساز
Soluğunu geçir bana

خواب چشمانم را فرا نمی گیرد
Uyku tutmuyor gözüm

خاطره ها در ذهنم صف کشیده اند
Anılar sıraya girdi

بیا مادر و شیرم بنوشان
Gel anne süt içir bana 

  و بدرود مردمی که خاطراتم را برایتان باقی گذاشتم
"Hoşçakalın anılarımı bıraktığım insanlar

برای خوشبختی تان پیکار کردم!
Mutluluğu için dövüştüğüm insanlar

هفت سرزمین،چهار دریا
Yedi bölge dört deniz

هفت اقلیم،شصت و هفت شهر
Yedi iklim altmış yedi şehir

مدرسه ها،محله ها ،پل ها، راه آهن ها
Okullar mahalleler köprüler tren yolları

سواحل دریا، قایق های ماهیگیری، قایق های کوچک
Deniz kıyıları balıkçı motorları takalar

در امتداد جاده آسفالت، کارخانه های پشت سرهم
Asfalt yolu boyu dizilmiş fabrikalar

کارگران، و روستاییان
Ve işçiler ve köylüler

بدرود سرزمین من
Hoşçakal ülkem

بدرود مادر،خداحافظ پدر،برادرم
Hoşçakal anne hoşçakal baba kardeşim

بدرود عشق من، بدرود دنیا
Hoşçakal sevgilim hoşçakal dünya

بدرود ای تمام مردم جهان
Hoşçakalın dünyanın bütün halkları

به مکانی بی مرز و
Sınırlı olmayan mekana

به زمانی بی پایان می روم
Sınırlı olmayan zamana gidiyorum ben

با حال و هوایی سرشار از عشق و لبریز از شور زندگی
En sevda halimle en yaşayan halimle

می روم دوستان من
Gidiyorum dostlarım

خدانگهدار،خدانگهدار...
Hoşçakalın hoşçakalın

ای نور دو دیده ام مرا از زندگی گذشته ام بپرس
Beni yaşamımla sorgula iki gözüm

مرا از قلبم، از وجودم
Beni yüreğimle beni özümle

با علم و آگاهی بشناس
Bilimle anla beni

با فلسفه بشناس
Felsefeyle anla beni

با تاریخ بشناس
Tarihle anla beni

و آنگونه قضاوت کن...
Ve öyle yargıla

Söz: Ersin Ergün
Müzik: Ahmet Kaya

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم تیر 1389ساعت 14:6  توسط داوود نژادزارع | 

 

    فریاد آزادی

    Özgür Çağrı      

 

توان دروغ گفتن به تو با من نیست

Sana yalan söyleyemem

فرزندم،مکدر خواهی شد!

Darilirsin yavrucagim

دلبندم گفتن ازاینکه روزی برادرت زکوه باز می گردد و

Abin bir gün dagdan döner

سرانجام درآغوش خواهیش گرفت!

Sarilirsin yavrucagim

با آنکه میرود دیگر آمدن و بازگشتنی نخواهد بود،

Giden gelmez geri dönmez

این حقیقت ایست که نمی دانی اش فرزندم!

Bilmiyorsun yavrucagim

غمگین مشو که اینک نوبت رفتن با من است،

Sen üzülme sira bende

دلبندم،من نیز رفتنی خواهم بود...

Gidecegim yavrucagim

با بسندگی به خشم وهیجان مناسب

Elverirki cosku

گلوی بچه بازان پست را به خفگی نمی توان فشرد!

Haylaz cocuklarini bogazlamasin

یقینا تسلی  دادن بسیار آسان است!

Avunmak elbette kolaydir

شهر راچون پیچش ترانه ی دلاوری گشتن و

Sehri yigit bir türkü gibi dolasmak

تنها به داستان های پر حماسه ی کوه ها اندیشه کردن آسان است!

Daglara destanlar düsünmek kolaydir

شوق زندانی شدن را چون دچار گشتن به آن شهوت بی مهار برخاسته

 Hapislere bir sevinç çigligi gibi düsmek  

از نوک سینه ی سرزنده دختران،پنداشتن،

Kizlarin diri gögüslerinde

در حروف چینی چاپخانه ها،در خلاصه ی مذاکرات مجلس،

Matbaalarda ve kongre zabitlarinda

تنها از دمیدن جانی دوباره به دنیا نوشتن،

Dünyayi tazelemek

و فقط اندیشه ی جهانی را به لرزه درآوردن داشتن،آسان است!

Yeryüzüne depremler düsünmek kolaydir

از اینرو پایان زندگی  پر هیاهوی هزاران مبارز

 Çünkü binlerce militanin rüzgarli macerasi

برابر با شلیک شدن گلوله ای از جان سلاح نبوده و

Bir kursun bile degildir namusun mavzerine

در حقیقت،راه رهایی شان از دام هوس ها و جفاهای دل خواهد بود.

Gönlün kahoeligine tutsaksin açikcasi

ای رفیق،یک مبارز راستین کم حرف و آرام

Asil savas alani suskundur arkadas

آزاده و رهاست.

Sahipsizdir

مبارزین راستین،اگر اسیر افیون یا گرفتار هرعادت دگری

Asil savasçilar afyonlu, mütevekkil

باشند،

Öyleyse

در مقابله با گرداب ظلم چرخانه شهر،

Sehrin girdabinda çalkalanan zulüm

در قیام فرا گرفته ی مردمی،هیچ نشانگری و هدایت گریشان نخواهد بود!

Halkin sanli isyanina isaret degil

حتی اگر نوشته های پر کین دیوار سرداب را هم،

Bodrum duvarlarina öfkeli yazilari

با کندن ناخن هایشان رقم بزنند...

Darilirsin yavrucagim

توان دروغ گفتن به تو با من نیست

Sana yalan söyleyemem

فرزندم،مکدر خواهی شد!

Darilirsin yavrucagim

دلبندم گفتن ازاینکه روزی برادرت ز کوه باز می گردد و

Abin bir gün dagdan döner

سرانجام به آغوش خواهیش گرفت!

Sarilirsin yavrucagim

با آنکه میرود دیگر آمدن و بازگشتنی نخواهد بود،

Giden gelmez geri dönmez

این حقیقت ایست که نمی دانی اش فرزندم!

Bilmiyorsun yavrucagim

غمگین مشو که اینک نوبت رفتن با من است،

Sen üzülme sira bende

دلبندم،من نیز رفتنی خواهم بود...

Gidecegim yavrucagim

اعلامیه های ریخته در خیابان

Bulvara dökülen bildiriler

به بیهودگی از تلاشی بسیار وسرمایه هایی هنگفت حاصل شده ،

Harcanan bunca emek bunca deger 

چون به دور خود گشتن غلطک ها و

Isleyen rotatifler

چون تزریق کردن دارو به مرده هاست!

Cesetleri ignelemek gibi bir seydir

و زمان هم با چشمک های پر شتاب همیشگی  

 Ve zaman göz kirpip usulca telasina

 غرغرکنان سپری خواهد شد،

Homurdanarak çekip gitmistir

از اینرو اینچنین اهانت کردن،تنها دیگر یک نمایش است

Yani bu asagilik bir dramdir artik

زیرا انسانی که تفنگش را

Çünkü jarjörüne

از پوکه خالی و دوباره پرمی کند،

Bos kovanlari dolduran adam

بسیار اندک از خویش شرمنده خواهد بود!

En azindan kendinden utanmalidir

پس می گویم که دیگر کافی یست!

Yani yetsin diyorum

می گویم که ترانه هایتان(به جای سربازان) را سینه خیز به کوه هایم بیاورید

Sarkilarinizi daglarima sürün diyorum

می گویم که دستانتان را پیش بیاورید،

Uzatin ellerinizi diyorum

دست آشنایی دراز کنید

 Uzatin, tanisalim

تا که یکدیگر را ببخشاییم...

Helalleselim!

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم خرداد 1389ساعت 23:22  توسط داوود نژادزارع | 
 


خنده را شتاب کن

 Haydi Gül

 

بیا ببین، ببین مرا درون زندان

 Gel gör  Beni gör içerden

روزگارم را ببین!

 Bak ne haldeyim

که عکسی ز تو به دیوار و بردست من هم سیگار!

Duvarda resmin elimde sigaram    

حال و روزم را ببین...

Gör ne haldeyim

اکنون بی درنگ بخند

 Haydi haydi gül

تند و بی معطلی بخند

 Haydi haydi gül

  زود باش، زودباش بخند

Haydi haydi gül

شتاب کن دیگر

haydi sende

سریع و بی درنگ بخند

haydi haydi gül

تند و بی معطلی بخند

haydi haydi gül

زود باش، زودباش بخند

haydi haydi gül

وغمگین نباش...

Üzülme

اینک روز ملاقات فرا رسیده

 İşte görüş günündeyiz

حالم را ببین که چگونه شده است

Gör ne haldeyim

شعله ای نشسته بر قلبم، بر قلبی که از مهرتو سرشاراست

Yürekte yangın yürekte sevdan

حال و روزم را ببین!   

Gör ne haldeyim

اکنون بی درنگ ازاینجا برو

Haydi haydi git

تند و بی معطلی برو

Haydi haydi git

زود باش، زود باش برو

Haydi haydi git

شتاب کن دگر

 Haydi sende

 تند و بی معطلی برو

Haydi durma git

اینطور نگاه نکن و برو

Bakma öyle git

زودباش، زودباش برو

Haydi haydi git

زودباش برو...

Haydi sende 

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و نهم اسفند 1388ساعت 17:11  توسط داوود نژادزارع | 

 

    داستان اره ماهی...

 

این حکایت،داستان زندگی یک اره ماهی است،

که حتی ننوشتنش هم ممکن بود!

به هر روی، جریان هدایتگری که به آبهای آزاد می رساندمان،بازایستاد!

ازپس ماهی آزاد کوچکی می رفتیم

این خیزش مرا هم با پشت زخمی از نیزه ام

دربرداشت.

شادی درون،حضورناخوشایند زخم را ازیادم برده بود

که بی سبب آن هیاهو وفریاد برخاسته ازوجود تورهای ماهیگیری لحظه ای ازگوشم دور نشد!

پری دریایی به ماتم نشست ،دیگرراه نجاتی نبود...

در شیلات،غلغله ی برپا شده ازقیمت پایین ماهی های تن

و گردش بیش ازحد دوره گردها حالم را بهم میزد!

حتی کودکی مرا به قایق ماهیگیری اش می کشید

اگرتا این اندازه سنگین نمی بودم!

لذت زندگی به تکاپویم واداشت  

که در مسیررود به این سو و آن سو بخروشم!

شما ها نبودید،شما فیله ماهی های بزرگ نبودید

که من ریشه تاریکی ها را با اره ام قطع کردم و

آبها را در قلب یاکاموزها رها ساختم....

آه که در شب های بی ماه تقدیرممکن می شود!

با زخم نیزه پشتم

مرا درتسمه بنفش رنگ  قایقی بیندازید و ببرید!

با چشمان درشت غمگین  و اره  پراندوهم

مرا بفروشید

مرا بفروشید

تنها برای نوشیدن مشروب هایتان(راکی)..

 

Kiliç Baliğinin Öyküsü


Bu bir kılıç balığının öyküsü
Yazılmasa da olurdu
" Ama bizi yeni sulara götürecek akıntı durdu
Uskumrunun arkasından gidiyorduk
Sürünün içinde bende vardım
Sırtımda bir zıpkın yarası
Mutlu olmasına mutluydum
Nedense gitmiyordu
Kulağımdan bir türlü o ağ var sesleri
Deniz kızı girmiş düşünceme ben iflah olmam
Dalyanları birbirine katmak orkinosların harcı
Dolanınca çok geçmeden küserim
Bir çocuk bile çeker sandal beni
Bu kadar ağır olmasam
Beni böyle koşturan yaşama sevinci
Kanal boyunca bir o yana bir bu yana
Siz yokmusunuz siz derya kuzuları
Kestim kılıcımla karanlığını dibin
Yakamoz içinde bıraktığım suları
Ah aysız gecelerde olur ne olursa
Sırtımda bir zıpkın yarası
Atın beni mor kuşaklı bir takaya götürün
İri gözlerimde keder kılıcımda hüzün
Satın beni
Satın beni
Rakı için"

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هشتم اسفند 1388ساعت 23:30  توسط داوود نژادزارع | 

    رودرروی دوست ودشمن

DOSTA DÜŞMANA KARŞI

 

 از زندان ها  جز رویاهای غم آلود بهره ام نبود!

 Zindanlardan taşa taşa kar beni

و تو که باید در سنگرها ،مرزها ،به جستجویم باشی!

Mamak’lardan metris’lerden sor beni

از خون خود در دیاربکر نشانی گذاشتم،

 Diyarbekre kanla bastım mührümü

 تا جسد به جسد، کفن ها را در یافتنم به آغوش بگیری... 

Ceset ceset kefen kefen sar beni

این سروده، امانتی از کوه های کبود رنگ است

Bu türkü mor dağların emanetidir

بسان مشتی آب برای زندانیان فراری،

Firari mahpuslara bir avuç su

چون درون مایه پر محتوایی از یک سروده مردمی

Bir türkü dilimi içerdekine

وبه زیبایی پارچه گلدوزی شده ی بر روی صندوقچه ایست.

Çeyiz sandıgına oyalı yazma

سبب ساز شیر سینه ها

 Memeye süt

و زایش ورونق خاک بهاری است.

Ve baharın toprağa bereketidir

با این سرود، سیم های خاردار گرد دیوارهای زندان دگر زخمی نخواهند زد.

Sığmaz dört duvarın yanına, dikenli tele

چون گلوله ای جسور، بیقرار در سینه سلاحی است.

Cesur mermidir, mavzer yatağında bu

رودرروی قحطی و سرمای زمستانی

Önü kıtlık kıran, zemheri

 سرخی آتش زیر خاکستر، میوه بهاری(ذغال اخته)

Ardı ateş külü, kızılcık

وگل بنفشه ایست.

Ve menekşedir

رشته پیوند دهنده ایست ،یک سو بسته مسیحیت ،دیگر سو به مسلمانی است.

(اشاره به دیوید بنیامین کلدانی کشیش مسلمان شده انگلیسی)

Bir teli asuri vurur, bir keldani

 دعوتگر هر فصل  به سبزی و خرمی  است

Ve yeşile çalar her mevsim

حتی به رنگ آبی بنزین و

Petrol mavisini

 سرخی خون نیز.

Kan kızılını

از برای خشکی وترک  لبهای پرعطش

Kavruk dudakların tuzunda tadı

رساننده فرات به

 Fırat’ı

دجله است.

 Dijle’yi vurur

ای برادر

 Heyy bre

به منقار شاهین

Şahin gagasında

چون شکاری  است چشمگیر.

Can suretidir

سیه زلف من

Kara saçlım

گل رخ من

Gül benizlim

عشق من

Sevdiğim

این سروده

Bu türkü

امانت کوه های کبود رنگ است

Mor dağların emanetidi

 از زندان ها  جز رویاهای غم آلود بهره ام نبود!

 Zindanlardan taşa taşa kar beni


و تو که باید در سنگرها ،مرزها ،به جستجویم باشی!

Mamak’lardan metris’lerden sor beni

از خون خود در دیاربکر نشانی گذاشتم،

 Diyarbekre kanla bastım mührümü

 تا جسد به جسد،کفن ها را در یافتنم به آغوش بگیری... 

Ceset ceset kefen kefen sar beni

آنگاه که خورشید برچهره سوخته از برفش می تابد

Gün kar yanığı yüze vuranda

دل آسمانی اش جان می یابد

Debreşir gökçe yürek

گرچه کلاهش بدبختی و پیراهنش خونی است

Kasketi keder gömleği kan

اما دلبستگی اش،همان پرتگاه ست.

Sevdası bir uçurumdur

چشمانش مجمرآتش و دشنه نافذی است.

Gözleri kor tanesi gözleri hançer

چشمانش خود جسارت است.

Gözleri cesarettir

گل من، ما حصل  تلاش هایش رویاندن گل داوودی است

Krizantem çiçegidir emegi gülüm

دستانش،توانمند است و پرهنر.

Elleri cesur vede hünerli

آنسوی کوه های کبود

Mor dağların ardında

سه افسانه کهن،سه جهان فرسوده

Üç koca destan üç koca dünya

سه معادله

Üç denklem

سه پاسخ ،سه بنیان اتم و

Üç şifre üç atom çekirdeği ve

یک فندک ،یک فتیله ودینامیتی است!

Bir çakmak bir kıvılcım birde dinamit

به گاه تابش خورشید به چهره های فسرده از سرما

Gün kar yanığı yüze vuranda

سرود کوه های بنفش نواخته خواهد شد.

Mor dağların türküsü gelir

آنها چون آتشی در آغوش روز و

Onlar güneşin bağrında ateş

چون گل های تازه  روییده ی  خاکند ،

Yer yüzünde bir taze çiçektiler

در تفنگ ها گلوله های مدافع شرف  

Namluda namusun fişengi

در قلب مقاومت شجاعانه، ودر رویاهای سیاه

İsyanda yürek kara düşte

حقیقتی تابناک اند.

Bembeyaz gerçektiler

من شیفته سال های

 Ben yılların sevdası

 رهایی

Nazlım

اینک در ساحل صبوری

Sabır kıyısında

از جوش وخروش عداوت ها لبریز

Kin köpüğü

و سیب های سرخ و

Al almada

خوشه های گندم و

 Başaklarda

لب های خندان هم به حسرت ها اسیر!

Gül dudaklarda hasret

از زندان ها  جز رویاهای غم آلود بهره ام نبود!

 Zindanlardan taşa taşa kar beni

و تو که باید در سنگرها ،مرزها ،به جستجویم باشی!

Mamak’lardan metris’lerden sor beni

از خون خود در دیاربکر نشانی گذاشتم،

 Diyarbekre kanla bastım mührümü

 تا جسد به جسد،کفن ها را دریافتنم به آغوش بگیری... 

Ceset ceset kefen kefen sar beni

بخوان سرودت را

Söyle türkünü sen

بی هیچ خجالتی خواهر با حیای من  

Erinme nazlı bacım

 از نگریستن

Ağlamadan

ازسیه پوش نشدن

 Karalara bağlamadan

در شادمانی شب های حنا بستن

Kına gecelerinin sevincinde

در کمینی که نشسته ای ،در جرات وخود باوری

 Lurke’de Goven’de

در پای کوفتن و رقصیدن...

Temirağa’da.

 

 Söz: Orhan Kotan
Müzik: Ahmet Kaya

 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هشتم اسفند 1388ساعت 22:47  توسط داوود نژادزارع | 

 

زندگی ای که نکرده ای.....

  YAŞAMADIN SEN

 

روزها ز فراق تو ایستا وبی گذرند...آیا خبرت هست؟!

Sensiz geçmiyor bu günler biliyor musun

به دلت زمن،زمن آیا سراغی هست؟!

Yüreğine beni, beni soruyor musun

چنان تنها، چنان به تنهایی دچارم که... آیا خبرت هست؟!

Öyle yalnız, yalnız kaldım biliyor musun

سروده هایی که برایت خوانده ام.... آیابه گوش ات هست؟!

Türküler söyledim sana duyuyor musun

سالها گذشتند و تو را از آنجا بیرون آمدنی نیست

Yıllar oldu oralardan çıkamıyorsun

 دست و پایت بسته ی بند و دگر مجال گریزت نیست...

Bağlanmış elin ayağın kaçamıyorsun

به آسمان پرنده  گشتی و اما ز تو پروازی نبود!!!

Bir kuş oldun gökyüzünde, uçamadın sen

نهری و رودی شدی،اما ز تو جریانی نبود!!!

Nehir oldun ırmak oldun, taşamadın sen

کودکی گشتی در کوچه ها و اما تو را بازی ای که نبود!!!

Çocuk oldun sokaklarda, oynamadın sen

زاده شدی، بزرگ شدی اما برای تو زندگی را  هیچ معنایی نبود!!!

Doğdun da büyüdün ama yaşamadın sen

سالها گذشتند و تو را از آنجا بیرون آمدنی نیست

 Yıllar oldu oralardan çıkamıyorsun

 دست و پایت بسته ی بند و دگر مجال گریزت نیست...

Bağlanmış elin ayağın kaçamıyorsun

 

 

Söz: Ahmet Kaya
Müzik: Ahmet Kaya

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم آذر 1388ساعت 2:26  توسط داوود نژادزارع | 
تصنیف دیار بکر...

DİYARBAKIR TÜRKÜSÜ

 

 به اصابت گلوله ای، در آغوش دیاربکر به زمین می افتم

Diyarbakır ortasında vurulmuş uzanırım

این غرش تیر، به هرکجا که باشم آشنای من است!

Ben bu kurşun sesini nerde olsa tanırım

می دانم دراین کوه ها همه جوانیم، چون زبانه های آتش خواهد سوخت،

Bu dağlarda gençliğim cayı cayır yanarken

وچون ماه به اشکهایم می تراود، همچنان در شب خواهم بود ...

 Ay vurur gözyaşıma ben gecede kalırım.

غمگین مشو،مشو و اینچنین ازپیش سرخم مکن!

Üzülme sen, üzülme başını öne eğme

که با طلوعی دوباره، دیگر باربه یک مقصد خواهیم بود! بیتابی مکن.

Gün olur kavuşuruz, dert etme Diyarbakır

گریستن پایان ده، گریستن پایان ده و با بدبینی به زندگی منگر

Ağlama sen ağlama kanlı bezler bağlama

که این حریق روزی به پایان خواهد رسید،دیاربکر دگر گریه مکن...

 Bu yangın söner bir gün, ağlama Diyarbakır.

در راه دیاربکر از توفان خاکی فرومی پاشم

Diyarbakır yolunda toz olmuş dağılırım
ازلرزش تند و نابهنجار زمین لرزه ها می هراسم، مغبون می شوم

Bu hırçın depremlerle sarsılırım kanarım

رنگ ازچهره یارانم به عمق سنگینی می پرد و

Arkadaşların yüzü ağır ağır solarken

چون روزبه دشت های همواردوباره زاییده می شود، شرمسار می مانم از قهر نابجای خویش!

Gün doğar yaylalara, kahrımdan utanırım.

ای سرزمین توفانی پر آشوب، ای ستم کشیده دیار بکر

 Ey fırtınalı bayır, ey mazlum Diyarbakır

به کوه های تو آتشی رنگ پریده و،به تقدیر من تجرّدی فرسوده

 Dağlarında kızıl ateş, alnımda kızıl bakır

چون زعفران های در حال پژمردن، چون مادران به هنگامه ی داد وبیداد

Çiğdemler solar gibi, anneler yanar gibi

آنگونه به التماس به پاهایت می افتم، دیار بکر، دگر گریه مکن...

Dizlerine döküldüm, ağlama Diyarbakır.

 

 

Söz: Yusuf Hayaloğlu
Müzik: Ahmet Kaya

+ نوشته شده در  جمعه ششم شهریور 1388ساعت 14:24  توسط داوود نژادزارع | 
   بسان یک سیمرغ...

 

به صدها لوله نا مهربان تفنگ نشانه گرفتند

وبه آنی همزمان، صدها ماشه آهنین چکاندند...

در سایه  نا امیدی ام کوفتند، مادر

 فرزندت ، به بوسیدن به پا نخاست چون ، تن به خاک افتاده بود!

یک به یک از رمه شان، شغال ها به سویم  شتافتند

 جملگی زهر سو خیز برداشته، سینه وقلبم بدریدند...

مادر، چون جسدی، خوردند و به یغما بردند

و به جای برشناختن  ناخوشی ها، تکه تکه هایم به باد سپردند...

هر آنچه به زمین تلخ ایست

به تمامی، همه را چشیدم!

تباه گشتم، نان به علف های هرز لقمه گرفتم

سرا پا به میلیون ها بارتکرار، سوزانده شدم و

 هر بار بسان سیمرغی مادر

 پیکر ز خاکستر خویش، دو باره بیافریدم...

شب ها می دانند که چگونه شعله ور به کوچیدن می شوم

شب ها می دانند که چگونه، به نوشیدن قطره های خون دچار می شوم!

به گاه ضجه ها و ناله های شب بفراموشم  مادر

که  سر انجام  هر  راه ،به پایانی می انجامد...

با دستی خون آلود گرفتار شدم ، که خون ریخته، تنها از شکاف قلب خودم بود.

با دستبندی گناه آلوده جگرم سوراخ و  در آن رخنه کردند!

مادر، دیار به دیار تنها جنگجوی امیدواری بودم 

که به بهای عشق کورکورانه ام،به داغ ،چشمان خود کور کردم...

چون پرمتئوس ام (از اساطیر یونان).آنسان که به ناخن سنگها را شکافتن

جگرم شکافته و به عقاب ها خوراندم!

چون اسپارتاکوس، آنگونه که به گاه اسارت  فریاد می زد

خوراک شیر ها شدم و به پایان رسیدم!

چون یوسف به ته چاه های تاریک

چون حسین تنها مانده به صحرای نینوا

به زندان ها بسان  جم سلطان(از شخصیت های حماسی ترک)، بر سر دار چون پیر سلطان(از شاعران ترک)

تا کجا و به چندمین بار مرده و زنده شوم!

از خدایان آتش ربودم(اشاره به پرمتئوس که از زئوس آتش را برای کیفر انسانها ربود)

صدها سال در بر گرفتم ، سراپا سوختم

و چون یک سیمرغ ، وچون یک سیمرغ

پیکر ز خاکستر خویش، دگر باره بیافریدم...

 

   BİR ANKA KUŞU

Yüzlerce soğuk namlu üzerime çevrildi
Yüzlerce demir tetik aynı anda gerildi
Anne, beni söğüdün gölgesinde vurdular
Öpmeye kıyamadığın oğlun yere serildi.

Üşüştü birer birer çakallar üzerime,
Üşüştü her bir yandan göğsüme, ciğerime.
Anne, beni leş gibi yiyip talan ettiler,
Teşhis edilmek için savurdular önüne.

"Yeryüzündeki acıların
Hepsini, hepsini tattım
Heder oldum, ekmeğime tütün kattım
Beni milyon kere yaktılar üst üste
Bir Anka kuşu gibi anne
Kendimi külümden yarattım.”

Geceler tanır beni; konarım göçerim ben
Geceler tanır beni; kan damlar içerim ben
Anne, sen beni unut karanlığın bağrında
Kırmızılar ekerim, siyahlar biçerim ben.

Suçüstü yakalandım bölüşürken kalbimi
Suçüstü, kelepçeyle yardılar bileğimi
Anne, ben diyar diyar umudun savaşçısı
Bir tutam sevgi için dağladım gözlerimi.

”Promethus' tum, çiviyle çakılırken taşlara
Ciğerimi kartallara yedirdim
Spartaküs'tüm, köleliğin çığlığında
Aslanlara yem oldum, tükendim
Kör kuyuların dibinde Yusuf'tum
Kerbela çölünde Hüseyin
Zindanlarda Cem Sultan, sehpada Pir Sultan
Kaçıncı ölmem, kaçıncı dirilmem bu
Tanrılardan ateş çaldım
Yüzyıllarca tutuştum, üst üste yandım.
Bir Anka kuşu gibi anne, bir anka kuşu gibi
Kendimi külümden yarattım.”

Söz: Yusuf Hayaloğlu
Müzik: Ahmet Kaya

+ نوشته شده در  جمعه سی ام مرداد 1388ساعت 17:36  توسط داوود نژادزارع |